Домогт "боохой” Данзан
Монгол бөхийн түүхэнд хүч бяр, бөхийн жудаг, тэсвэр хатуужлаараа түүхэнд нэрээ мөнхөлсөн олон хүчтэн бий. Тэдний дундаас Сэлэнгэ нутгийн хүү, Монгол Улсын арслан “Боохой” хэмээх Данзан монгол бөхийн түүхэнд онцгой байр суурь эзэлдэг.
Дамдинсүрэнгийн Данзан нь 1895 онд тухайн үеийн Түшээт хан аймгийн Эрдэнэ вангийн хошуу, өнөөгийн Сэлэнгэ аймгийн Цагааннуур сумын Хуурч багийн нутагт малчин Дамдинсүрэнгийн ууган хүү болон төржээ. Хожим тэрээр Сэлэнгэ нутгаас төрсөн анхны улсын арслан болж, монгол бөхийн түүхэнд нэрээ мөнхөлсөн байна.
Түүний бөхийн замнал залуу наснаасаа эхэлжээ. Ардын засгийн эхэн үеийн уул тахилгын наадам болон анхны баяр наадмын дэвжээнд хүч сорин барилдаж, уран мэх, нягт барилдаанаараа олны анхаарлыг татаж байв.

Данзан арслангийн амьдралын оргил үе нь 1933 оны улсын их баяр наадам байв. Тэр жил төрийн их баярыг өргөн дэлгэр тэмдэглэж, олон бөх барилдсанаас тэрээр ес даван үзүүрлэж, Монгол Улсын арслан цол хүртжээ. Энэхүү амжилт нь зөвхөн түүний хувийн ялалт бус, Сэлэнгэ нутгийн бөхийн түүхэнд шинэ хуудас нээсэн үйл явдал болсон юм.
Ард түмэн түүнийг яагаад “Боохой” хэмээн нэрийдэх болсон талаар олон хууч яриа бий. Түүнийг хүчтэй тулж барьдаг, мэхэндээ чанга, биеийн асар их тэнхээтэй байсан учир ийм хоч тогтсон гэж нутгийн ахмадууд ярьдаг. Мөн түүний ач хүүгийн дурссанаар Данзангийн түлхэх мэхэнд орсон бөхчүүдийг тогтоон барихад бэрх байсан тухай бөхийн хүрээнд домог мэт яригддаг байжээ.
Данзан арслангийн онцгой нэгэн амжилт нь ахмад насандаа ч дэвжээг орхиогүй явдал юм. 1954 оны Ардын хувьсгалын ойн баяр наадамд тав давж шөвгөрөн “Харилтгүй бат хүчит” хэмээх шинэ чимэг хүртсэн нь монгол бөхийн түүхэнд өндөр насандаа онцгой амжилт гаргасан хүчтний тод жишээ болон үлджээ.
Өнөөдөр Цагааннуур суманд түүний нэр хүнд, дурсамж хадгалагдан үлдэж, нутгийн иргэд домогт арслангаа бахархалтайгаар дурсан ярьдаг. "Боохой" Данзан бол зөвхөн нэгэн цолтон биш Сэлэнгэ нутгийн хийморь, хөдөлмөрч зан, монгол хүний тэсвэр хатуужлын бэлгэдэл болон үеийн үед дурсагдах хүчтэн юм.
Дамдинсүрэнгийн Данзан нь 1895 онд тухайн үеийн Түшээт хан аймгийн Эрдэнэ вангийн хошуу, өнөөгийн Сэлэнгэ аймгийн Цагааннуур сумын Хуурч багийн нутагт малчин Дамдинсүрэнгийн ууган хүү болон төржээ. Хожим тэрээр Сэлэнгэ нутгаас төрсөн анхны улсын арслан болж, монгол бөхийн түүхэнд нэрээ мөнхөлсөн байна.
Түүний бөхийн замнал залуу наснаасаа эхэлжээ. Ардын засгийн эхэн үеийн уул тахилгын наадам болон анхны баяр наадмын дэвжээнд хүч сорин барилдаж, уран мэх, нягт барилдаанаараа олны анхаарлыг татаж байв.

Данзан арслангийн амьдралын оргил үе нь 1933 оны улсын их баяр наадам байв. Тэр жил төрийн их баярыг өргөн дэлгэр тэмдэглэж, олон бөх барилдсанаас тэрээр ес даван үзүүрлэж, Монгол Улсын арслан цол хүртжээ. Энэхүү амжилт нь зөвхөн түүний хувийн ялалт бус, Сэлэнгэ нутгийн бөхийн түүхэнд шинэ хуудас нээсэн үйл явдал болсон юм.
Ард түмэн түүнийг яагаад “Боохой” хэмээн нэрийдэх болсон талаар олон хууч яриа бий. Түүнийг хүчтэй тулж барьдаг, мэхэндээ чанга, биеийн асар их тэнхээтэй байсан учир ийм хоч тогтсон гэж нутгийн ахмадууд ярьдаг. Мөн түүний ач хүүгийн дурссанаар Данзангийн түлхэх мэхэнд орсон бөхчүүдийг тогтоон барихад бэрх байсан тухай бөхийн хүрээнд домог мэт яригддаг байжээ.
Данзан арслангийн онцгой нэгэн амжилт нь ахмад насандаа ч дэвжээг орхиогүй явдал юм. 1954 оны Ардын хувьсгалын ойн баяр наадамд тав давж шөвгөрөн “Харилтгүй бат хүчит” хэмээх шинэ чимэг хүртсэн нь монгол бөхийн түүхэнд өндөр насандаа онцгой амжилт гаргасан хүчтний тод жишээ болон үлджээ.
Өнөөдөр Цагааннуур суманд түүний нэр хүнд, дурсамж хадгалагдан үлдэж, нутгийн иргэд домогт арслангаа бахархалтайгаар дурсан ярьдаг. "Боохой" Данзан бол зөвхөн нэгэн цолтон биш Сэлэнгэ нутгийн хийморь, хөдөлмөрч зан, монгол хүний тэсвэр хатуужлын бэлгэдэл болон үеийн үед дурсагдах хүчтэн юм.









